بنده سرازير مىسازد ؛ كه قرآن شفا بخش سينه‌هاست . [ م / 132 ] عبداللَّه بن سنان از امام صادق عليه السلام دربارهء « رُقيه » و « تعويذ » و اذكار و ادعيه‌اى پرسيد كه براى درمان بيمارى به كار مىرود . امام عليه السلام فرمود : « اگر از قرآن باشد ، اشكالى ندارد . هر كس را قرآن شفا ندهد ، خدا او را شفا نبخشد . آيا بين اين چيزها ، رساتر از قرآن وجود دارد ؟ آيا خداى تعالى نمىفرمايد : آن‌چه را براى مؤمنان مايهء شفا و رحمت است ، از قرآن نازل مىكنيم . « 1 » آيا خداى سبحان نمىفرمايد : اگر اين قرآن را بر كوهى فرو مىفرستاديم ، يقيناً آن [ كوه ] را از بيم خدا ، خاشع و از هم پاشيده مىديدى . « 2 » » سپس امام صادق عليه السلام به ابن سنان فرمود : « از ما بپرسيد تا به شما بياموزيم و شما را از درمان‌هاى قرآن بر هر درد ، آگاه كنيم . » « 3 » [ م / 133 ] احمد بن محمد بن مسلم از ابو جعفر امام باقر عليه السلام پرسيد : « آيا به هيچ يك از اين " رُقيه " ها ( وِردها ) مىتوان تعويذ كرد ( حِرز بست ) ؟ » فرمود : « نه ، مگر به قرآن ؛ چرا كه على عليه السلام مىفرمود : " بسيارى از رقيه‌ها و مُهره‌هاى رفع چشم زخم [ كه به كودكان مىآويزند ] ، گونه‌اى از شرك هستند . " » « 4 » [ م / 134 ] به تواتر ، روايت شده : « قرائت حمد ، شفاى هر درد است ، جز مرگ حتمى . » « 5 » [ م / 135 ] از امام رضا عليه السلام روايت شده : « همانا شفاى چشم ، قرائت حمد و معوّذتين و آية الكرسى است . » « 6 » [ م / 136 ] صدوق با سند خود به امام زين العابدين عليه السلام روايت كرده است كه

--> ( 1 ) . « وَ نُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْآنِ ما هُوَ شِفاءٌ وَ رَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِينَ » ( اسراء ( 17 ) 82 ) . ( 2 ) . « لَوْ أَنْزَلْنا هذَا الْقُرْآنَ عَلى جَبَلٍ لَرَأَيْتَهُ خاشِعاً مُتَصَدِّعاً مِنْ خَشْيَةِ اللَّهِ » ( حشر ( 59 ) 21 ) . ( 3 ) . طب الائمه ، ص 48 ؛ بحار الانوار ، ج 92 ، ص 4 . ( 4 ) . طب الائمه ، ص 48 ؛ بحار الانوار ، ج 92 ، ص 5 . ( 5 ) . دعوات راوندى ، ص 189 ؛ بحار الانوار ، ج 89 ، ص 261 . ( 6 ) . كافى ، ج 6 ، ص 503 .